προαγωγός
προαγωγός, one who leads on: a pander, pimp, procurer
προᾰγωγ-ός, όν,
- leading on, εἰς πειθώ Sch. S. OT 14; πρὸς τὸ ἄμετρον Longin. 32.7; π. τοῦ δήμου Poll. 4.34.
- 2 producing, dispensing, ὁ πάντων π., of God, Agath. 3.19.
- II Subst. pander, pimp, Ar. V. 1028, Ra. 1079, Aeschin. 1.184, etc.: fem., procuress, ibid., Ar. Th. 341.
- 2 metaph., in good sense, X. Smp. 4.64.
προαγωγός, ός, όν [ᾰ]
1 qui pousse en avant, qui pousse vers, en mauv. part, qui pousse à quelque excès, avec πρός et l’acc. Lgn 32, d’où séducteur, corrupteur, Ar. Ran. 1079, Vesp. 1028, etc. ; Eschn. 26, 17 ||
2 fig. négociateur, Xén. Conv. 4, 64.
Étym. προάγω.
προαγωγός, fortführend, Sp. – Bes. Leute zusammenführend, Liebesverhältnisse befördernd, ὁ, der Kuppler, Ar. Thesm. 341, Ran. 1077 ; Xen. Symp. 4.65 ; vgl. Aesch. 1.184, wo hinzu gesetzt ist ὅτι ἐπὶ μισθῷ τὸ πρᾶγμα εἰς διάπειραν καὶ λόγον κατέστησεν, Sp.
προαγωγός
προάγω
- 1one who leads on: a pander, pimp, procurer, Ar., Aeschin.
- 2a negotiator, Xen.