προαγωγεία

προᾰγωγ-εία, ἡ,

• pandering, procuring, Pl. Tht. 150a (-ία codd.), X. Smp. 4.61, Aeschin. 1.14, Arist. EN 1131a7.

προαγωγεία, ἡ, das Verführen, Verkuppeln, bes. einer freien Jungfrau oder Frau od. eines freien Knaben zur Unzucht, worauf Todesstrafe in Athen stand, προαγωγείας νόμος, Aesch. 1.14 ; διὰ τὴν ἄδικον ξυναγωγὴν ἀνδρὸς καὶ γυναικός, ᾗ δὴ προαγωγεία ὄνομα, Plat. Theaet. 150a ; Xen. Symp. 4.61. Vgl. Meier und Schömann Att. Prozeß p. 332.

προαγωγεία προᾰγωγεία, ἡ,

• the trade of a προαγωγός, pandering, Xen., Aeschin. from προᾰγωγεύω