προαγορευτικός
προαγορευτικός, prophetic
προᾰγορ-ευτικός, ή, όν,
- prophetic, φωνή Poll. 1.15; τῶν μελλόντων Chrysipp. ap. Diogenian.Epicur. 4.40; κινδύνων Artem. 1.66: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of divination, Poll. 1.19.
προαγορευτικός, ή, όν [ᾰ] qui sert, à prédire, Artém. 1, 66, etc.
Étym. προαγορεύω.
προαγορευτικός, ή, όν, zum Vorhersagen oder Weissagen gehörig ; ἡ προαγορευτική, die Kunst des Prophezeiens ; Poll. 1.19 ; Artem. 1.66 Plut. u. a.Sp.