προαγορευτέον
προαγορευτέον, one must say first
προᾰγορ-ευτέον,
- one must say first, Arist. SE 176b27.
προαγορευτέον, vb. de προαγορεύω, Arstt. Soph. el. 17, 19.
προαγορευτέον, one must say first