σκηπτοῦχος
σκηπτοῦχος, bearing a staff
σκηπτοῦχος, Dor. σκαπτ-, ον, (σκῆπτον, ἔχω)
- bearing a staff, baton, or sceptre as the badge of command, σ. βασιλεύς a sceptred king, Il. 2.86, Od. 2.231, etc.; ὅς τις σ. εἴη Il. 14.93: c. gen., θεῶν σ., of Aphrodite, Orph. H. 55.11; [Ἄρης] ἠνορέης σ. h.Mart. 6.
- 2 Subst., wand-bearer, a great officer in the Persian court, generally a eunuch, ἢ τύραννος ἢ σ. Semon. 7.69, cf. X. Cyr. 7.3.15, 8.1.38, 8.3.15, An. 1.6.11; of Scythian princelings, IPE 12.32A42 (Olbia, iii B.C.); later, of beadles at Ephesus, BMus.Inscr. 4.481*.300, Ephes. 4(1) No.4.
σκηπτοῦχος, ου (ὁ) qui porte un sceptre, Il. 1, 275 ; 2, 86, etc. ; Od. 2, 231, etc. ; d’où :
1 roi, chef, Il. 14, 93 ; Eur. I.T. 235 ; en parl. des dieux, Hh. 7, 6 ; Orph. H. 54, 11 ; Triphiod. 267 ||
2 chez les Perses, grand de l’empire, Xén. Cyr. 7, 3, 16 ; 8, 1, 38 ; 8, 3, 15 ; An. 1, 6, 11 ||
➳ Dor. σκαπτοῦχος,.
Étym. *σκῆπτον, ἔχω.
σκηπτοῦχος, das Szepter habend, haltend, d.i. das Zeichen der höchsten Gewalt im Kriege u. im Frieden tragend ; bei Hom. Beiwort von βασιλεύς, Il. 2.86, Od. 2.231 u. öfter ; Eur. I.T. 235. – Am persischen Hofe der Szepterträger, ein hohes Hof- u. Staatsamt, das nur Verschnittene bekleideten, Xen. Cyr. 7.3.16, 8.1.38, An. 1.6.11, etwa Hofmarschall.
σκηπτοῦχος
[σκηπτ-, σκῆπτρον + ἔχω.]
Bearing a staff of office.
Epithet of βασιλῆες Il. 1.279, Il. 2.86 : Od. 2.231 = Od. 5.9, Od. 4.64, Od. 8.41.
Absol. in the sense of βασιλεύς : τοὶ ἅμʼ ἕποντο σκηπτοῦχοι Od. 8.47. Cf. Il. 14.93.
a
αὐτὸς ἄναξ σκηπτοῦχος, Ἰήιε, κύδιμε Παιάν
el propio soberano portador del cetro, Iéios, glorioso Peán
Μουσάων σκηπτοῦχε, φερέσβιε, δεῦρό μοι ἤδη
portador del cetro que conduces a las Musas, dador de vida, ven ahora a mí, ya
b
κραταιὲ Τυφῶν, τῆς ἄνω σκηπτουχίας σκηπτοῦχε καὶ δυνάστα
poderoso Tifón, portador del cetro del poder superior y soberano
σκηπτοῦχος (σκῆπτρον, ἔχω): sceptre - holding, sceptred, epithet of kings; as subst., Il. 14.93.
σκηπτοῦχος
σκῆπτον, ἔχω
- 1bearing a staff or sceptre as the badge of command, σκ. βασιλεύς a sceptred king, Hom.
- 2as Subst. a wand-bearer, an officer in the Persian court, Xen.