σκιάδειον

σκῐάδειον [ᾰ], τό, (σκιά)

• sunshade, parasol, ἐξεπετάννυτο ὥσπερ σ. καὶ πάλιν ξυνήγετο Ar. Eq. 1348, cf. Av. 1508, 1550, Thphr. HP 9.12.2; as a sign of effeminacy, καθήμενον ὑψηλῶς ὑπὸ σκιαδείῳ Pherecr. 64, cf. Eup. 445, Stratt. 56.
• • • 2 a sort of broad-brimmed hat, like θολία, Sch. Theoc. 15.38, Hsch. s.v. θολία.
    • 3 carriage with a tilt or hood, Phot., Eust. 613.43; the tilt itself, LXX Is. 66.20.
    • 4 umbel of umbelliferous plants, Dsc. 2.139; also, flower-head or similar part of other plants, Id. 3.27,49, 4.36,173.
    • 5 perh. arbour, Str. 15.1.21.
    • 6 perh. Dim. of σκιά, shade, Id. 3.4.17.—The Mss. wrongly give σκιάδιον in Pherecr., Thphr., Dsc. ll. cc., Dem.Phal. Fr. 5 J., etc.

σκιάδειον, τό, od. σκιάδιον, ein jedes Schattendach, Kuppel, Zelt, Laubdach, Laube, Alles was Schatten gibt ; bes. ein Sonnenschirm, der sich zusammenlegen ließ, τὰ δʼ ὦτα γάρ σου νὴ Δίʼ ἐξεπετάννυτο ὥσπερ σκιάδειον καὶ πάλιν ξυνήγετο, Ar. Eq. 1344, wo der Schol. zu vergleichen, der es den Frauen zueignet ; καθήμενος ὑπὸ σκιαδείῳ, Pherecr. bei Ath. XIII.612a ; vgl. Poll. 7.174, 10.127.

σκιάδειον σκιάδειον (ᾰ), ου, τό, σκιά

• a sunshade, parasol, Ar.