στέργηθρον
στέργηθρον, a love-charm, love, affection
στέργ-ηθρον, τό, (στέργω)
- love-charm, applied to various plants; = ἀείζωον μέγα, Dsc. 4.88; also, = κοτυληδών, Ps.-Dsc. 4.91, Gloss.
- II love itself, affection, in sg., A. Ch. 241: pl., Id. Pr. 492; ἑορτῆς στέργηθρʼ ἔχουσαι Id. Eu. 192; στέργηθρα φρενῶν E. Hipp. 256 (anap.).
στέργηθρον, ου (τὸ)
1 moyen de se faire aimer, n. d’une plante, Diosc. 4, 92 ||
2 p. ext. amour, Eschl. Ch. 241 ; au pl. Eschl. Pr. 492, Eum. 192 ; Eur. Hipp. 256.
Étym. στέργω.
στέργηθρον, τό, Reizung zur Liebe ; στέργηθρα φρενῶν, Eur. Hipp. 256 ; übh. Liebe, τίνες ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα, Aesch. Prom. 490 ; τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει στέργηθρον, Ch. 239.
στέργηθρον, ου, τό,
στέργω
- a love-charm, love, affection, in sg. and pl., Aesch., Eur.