στερέωσις
στερέωσις, making firm
στερέ-ωσις, εως, ἡ,
- making firm, LXX Jb. 37.18 (v.l. -θείς); making solid, Theol.Ar. 47; solid union of broken bones, Cass. Pr. 38.
- 2 ἡ σ. τῆς μάχης obstinacy of conflict, LXX Si. 28.10.
στερέωσις, εως (ἡ)
1 action d’affermir, Aqu. Esai. 41, 21 ||
2 opiniâtreté, Spt. Sir. 28, 10.
Étym. στερεόω.
στερέωσις, ἡ, das Fest- od. Dichtmachen, Sp.