στερητικός
στερητικός, having a negative quality
στερ-ητικός, ή, όν,
- having a negative quality, τὰ σ. Plu. Frig. 2.947c.
- II = ἀποφατικός, expressing privation, i.e. negative, of propositions, opp. κατηγορικός, καταφατικός, Arist. APr. 25a6, al., cf. Thphr. CP 6.6.3, Chrysipp.Stoic. 2.52; σ. φωνή Gal. 8.34. Adv. -κῶς negatively, Arist. APr. 26b22; privatively, Id. Metaph. 1056a29.
στερητικός, ή, όν :
1 privatif, Plut. M. 947d ||
2 privatif, négatif, Arstt. An. pr. 1, 18, 1.
Étym. στερέω.
στερητικός, beraubend, – verneinend, im Ggstz von κατηγορικός, Arist. Anal. pr. 1.18.