στερίσκω
στερίσκω, to deprive
στερίσκω,
- collat. pres. of στερέω, τινά τινος Th. 2.43, Teles p.22 H., D.S. 1.60, Gal. 8.54; τὴν ψυχὴν ἀπό τινος LXX Ec. 4.8:—Pass., c. gen., Hdt. 4.159, [7.162], Th. 1.73, 2.49, E. Supp. 1093, Agatho 5, Pl. R. 413a, X. Cyr. 7.5.62, Eq.Mag. 8.8, Ages. 11.5, Arist. HA 487a18, al., BGU 446.18 (ii A.D.), Gal. 8.53.
στερίσκω (seul. prés.) priver, spolier, Thc. 2, 43 ; Artém. 1, 44 ; 2, 3, d’où, au pass. (seul. prés.) être privé de, gén. Hdt. 4, 159 ; 7, 162 ; Thc. 1, 73 ; 2, 49 ; Eur. Suppl. 1093 ; Agathon (Arstt. Nic. 6, 2, 6).
Étym. στερέω.
στερίσκω, Nebenform von στερέω ; στερίσκειν, Thuc. 2.43 ; gewöhnl. praes. pass.; Eur. Suppl. 1093 ; τῆς χώρης στερισκόμενοι, Her. 4.159 ; 7.162 ; Thuc. 1.73, 4.106 u. öfter ; Xen. Cyr. 7.5.63 ; ἀληθοῦς δόξης στερίσκεσθαι, Plat. Rep. III.413a ; u. sonst oft ; im praes. bei den Attikern gebräuchlicher als στερέω.
στερίσκω
= στερέω
only in pres.
- to deprive of a thing, Thuc.:—Pass. to be deprived of a thing, Hdt., Attic