στερέωμα
στερέωμα, a solid body, foundation
στερέ-ωμα, ατος, τό,
- solid body, Hp. Flat. 8, Anaxag. ap. Placit. 2.25.9.
- b ἄϋλα σ. immaterial solids, Dam. Pr. 425, cf. 205.
- 2 foundation or framework, e.g. the skeleton, on which the body is, as it were, built, Arist. PA 655a22; στερεώματος ἕνεκα τοῦ περιτρήτου to strengthen it, Hero Bel. 95.8: metaph., solid part, strength of an army, LXX 1 Ma. 9.14; also, ratification, ἐπιστολῆς ib. Es. 9.29; steadfastness, τῆς πίστεως Ep.Col. 2.5.
- 3 = στεῖρα (of a ship), Thphr. HP 5.7.3.
- 4 firmament, i.e. the sky, the heaven above, LXX Ge. 1.6, Ez. 1.22, al.; τὸν τῶν οὐρανίων σ. δεσπότην Tab.Defix.Aud. 242.8 (Carthage, iii A.D.).
στερέωμα, ατος (τὸ)
I toute construction solide, particul. :
1 carène de navire, Th. H.P. 5, 7, 3 ||
2 firmament, Spt. Gen. 1, 6 ; Ezech. 1, 22 ||
II p. suite :
1 fondement, appui, particul. le squelette sur lequel repose la constitution du corps, Arstt. P.A. 2, 9, 12 ||
2 t. de math. τὰ στερεώματα, Anaxag. (Plut. M. 891c) ; Némés. N.H. 5, les corps solides ||
3 fig. force (d’une armée) Spt. 1 Macc. 9, 14 ||
4 ratification, Spt. Esth. 9, 29.
Étym. στερεόω.
1. hard
2. vastheid, kracht:
στερέωμα, τό, das Fest- od. Dichtgemachte, Plut. plac.phil. 2.25 ; bes. Grund, Grundlage, Arist. part.anim. 2.9 ; bei den Säulen = σπεῖρα.
Geometrischer Körper, Sp.
Geometrischer Körper, Sp.
Strong 4733
a solid body;
(a) a support, foundation (Arist., al.); metaph., strength (Ps 17 70, I Mac, ll. c.); steadfastness, firmness: τ. πίστεως, Col 2:5;
(b) the dome of heaven (believed to be a solid canopy), the firmament (LXX).†
στερέωμα, ατος, τό,
στερεόω
- a solid body, foundation: metaph. steadfastness, NTest.