στερκτικός
στερκτικός, disposed to love, affectionate
στερκ-τικός, ή, όν,
- disposed to love, affectionate, πρὸς τὰ συνήθη Arist. HA 629b11; τέκνων Plu. Lib.educ. 2.7e; τὸ σ., = στοργή, ib. Amat. 769c, cf. Alex. 8; ἔχομεν φύσει τι σ. Arr. Epict. 2.10.23.
στερκτικός, ή, όν, porté à aimer, aimant, Arstt. H.A. 9, 44, 2 ; Arr. Epict. 2, 10, 23 ; avec le gén. Plut. M. 7e ; τὸ στερκτικόν, Plut. M. 769c, la tendresse.
Étym. στέργω.
στερκτικός, zum Lieben gehörig, geschickt, liebend ; Arist. H.A. 9.44 ; Plut. Alex. 8 ; τὸ στ. = στοργή, amat. 23.