συκόμορον
συκόμορον, the fruit of the συκόμορος
σῡκόμορ-ον, τό,
- fruit of the συκόμορος, Str. 17.2.4, Dsc. 1.127, Gal. 6.617, Ath. 2.51b: also the tree, Dsc. l.c.
συκό·μορον, ου (τὸ) [ῡ] fruit du sycomore, Str. 823 ; Diosc. 1, 181 ; Ath. 51b.
Étym. cf. le suiv.
συκόμορον, [ῡ], τό, die Frucht des συκόμορος, Maulbeerfeige, Sp.
συκόμορον
σῡκό-μορον, ου, τό,
- the fruit of the συκόμορος, Strab.