συκοτράγος
συκοτράγος, fig-eating
σῡκο-τράγος, ον, (τρᾰγεῖν)
- fig-eating, Ael. NA 17.31.
συκο·τράγος, ος, ον [ῡᾰ] qui mange des figues, El. N.A. 17, 31.
Étym. σῦκον, τρώγω.
συκοτράγος, [ῡ], Feigen essend, Ael. H.A. 17.31.