συνθηρεύω

συνθηρ-εύω,

• = συνθηράω, Pl. R. 451d; σ. ὥσπερ κύνες ib. 466d.
• • • 2 catch or win together, E. Fr. 981.5:— Med., quest after, reach by efforts, ἃ δʼ οὐ κεκτήμεθα, μίμησις . . ταῦτα συνθηρεύεται Ar. Th. 156.
    • 3 catch hold of, gather up, φαίνεται τὸ λιπαρὸν . . τὰ κάρφη καὶ τὰ τοιαῦτα συνθηρεύειν Diocl. Fr. 147.