σχοινάνθιον Save LSJ Bailly 2024 σχοινάνθ-ιον, τό, Dim. of foreg., Alex.Trall. 9.3. σχοιν·άνθιον, ου (τὸ) sorte de jonc odorant, A. Tr. 7, 374 ; 8, 470. Étym. σχοῖνος, ἄνθος.