τερμιόεις
τερμιόεις, going even to the end
τερμιόεις, εσσα, εν, (τέρμις, if
- = πέζα II.2) prob. fringed, ἀσπίς Il. 16.803 (prob. read by Zenod. in Il. 3.334, v. τερσανόεσσα) χιτών Od. 19.242, Hes. Op. 537.
τερμιόεις, όεσσα, όεν, qui descend jusqu’aux pieds, en parl. d’un bouclier, d’une robe, etc. Il. 16, 803, Od. 19, 242 ; Hés. O. 535.
Étym. τέρμιος.
τερμιόεις, εσσα, εν, was bis zu Ende geht ; ἀσπὶς τερμιόεσσα, ein Schild, der den ganzen Leib bedeckt, Il. 16.803 ; χιτών, ein bis auf die Erde herabreichendes Untergewand, Od. 19.242, Hes. O. 539, wie ποδήρης, vgl. Suid.
τερμιόεις
-εντος.
Fem. -εσσα
[app. with a τέρμις, explained as fringe.]
Thus, fringed : ἀσπίς Il. 16.803 : χιτῶνα Od. 19.242.
τερμιόεις , εσσα, εν (τέρμις= πούς): reaching to the feet; according to others, fringed, tasselled; χιτών, ἀσπίς, Od. 19.242, Il. 16.803.
τερμιόεις, εσσα, εν
τέρμα
- going even to the end, ἀσπὶς τερμιόεσσα a shield that reaches from head to foot, Il.; so, χιτὼν τ. Od.