τέρμιος
τέρμιος, at the end, last
τέρμιος, α, ον, (τέρμα)
- at the end, last, always of Time, τ. ἁμέρα the day of death, S. Ant. 1330 (lyr.); χώρα τ. the spot where one is destined to end life, Id. OC 89.
τέρμιος, α, ον, qui est à l’extrémité, final : ἡμέρα, Soph. Ant. 1331, le dernier jour, le jour de la mort ; χώρα, Soph. O.C. 89, le dernier pays (qu’Œdipe doit visiter).
Étym. τέρμα.
τέρμιος, am Ende befindlich, der äußerste, letzte, von der Zeit ; dah. τερμία χώρα, die letzte Gegend, die Einer kurz vor seinem Lebensende betritt, um dort zu sterben, Soph. O.R. 89 ; τ. ἡμέρα, der Todestag, Ant. 1331.
τέρμιος, α, ον
τέρμα
- at the end, last, always of Time, τ. ἡμέραι the day of death, Soph.; τερμία χώρα the spot where one is destined to end life, Soph.