τρεπτέον
τρεπτέον, one must turn
τρεπ-τέον, (τρέπω)
- one must turn, ποίαν ὁδὸν νὼ τ. Ar. Eq. 72; ἐπί τι Pl. R. 365c.
τρεπτέον, vb. de τρέπω, Ar. Eq. 72 ; Plat. Rsp. 365c.