φοινικογενής
φοινικογενής, Phoenician born
φοινῑκο-γενής, ές,
- Phoenician-born, E. Fr. 472 (anap.).
φοινικο·γενής, ής, ές [ῑ] né en Phénicie, phénicien, Eur. fr. 2, 1.
Étym. Φοῖνιξ, γένος.
φοινικογενής, [ῑ] ές, von Phönizischem Geschlechte, Eur. frg. Cret. 2.