φοινίκιος
φοινίκιος, red; palm(-wine)
φοινίκ-ιος, α, ον,
- = φοινίκεος I, Epich. 31, X. An. 1.2.16 (v.l.), IG 2(2).1514.41, Arist. Mete. 372a4, Plb. 6.23.12 (nisi leg. φοινικοῖς) ; φ. οἶνος palm-wine, Schwyzer 182a5 (Gortyn, v/iv B. C.).
- II = Φοινικικός I, S. Fr. 514, D.S. 3.67 codd., 5.74 codd.
φοινίκιος, α, ον [νῑ]
1 de palmier ou de datte, Ath. 29c ||
2 d’un rouge de pourpre, Pd. I. 4 (3), 31 ; Xén. An. 1, 2, 16 ; Arstt. Meteor. 3, 2, 4 ; Pol. 6, 23, 12.
Étym. φοῖνιξ.
2. φοινίκιος -α -ον [1. Φοῖνιξ] Ion. f. -η , Phoenicisch.
φοινίκιος, = φοινίκεος, Pol. 6.23.12.