Φοινικικός
Φοινικικός, Phoenician
Φοινῑκ-ικός, ή, όν,
- Phoenician, Epich. 54, Hdt. 6.47, Th. 6.46; κέδρος Thphr. HP 9.2.3; γράμματα Chron.Lind. B. 15; σήματα Κάδμου Timo 61; Φ. τι a tale of Cadmus the Phoenician, Pl. R. 414c; later, also, Punic, to express craft and treachery, Φ. στρατήγημα Plb. 3.78.1; ψεῦδος Φ. Eust. 1757.59. Adv. -κῶς in Phoenician fashion, D.L. 7.25.
- II = φοινίκεος, red: metaph., κακὰ φ. ‘of deep dye’, Ar. Pax 303 (troch., sed leg. φοινικίδων).
- III = sq. 1, φ. ἄρτοι date-bread, Ph. Bel. 86.27; καρποί BGU 603.10 (ii A.D.), etc.
Φοινικικός, ή, όν [νῑ]
1 de Phénicie, des Phéniciens, Hdt. 6, 47 ; Thc. 6, 46, etc. ; pour exprimer l’idée d’une haute antiquité, Plat. Rsp. 414c ||
2 punique, pour exprimer l’idée de perfidie, Pol. 3, 78, 1, etc.
Étym. Φοῖνιξ.
Φοινικικός
Φοινῑκικός, ή, όν
- IPhoenician, Hdt., etc.; sometimes to express great antiquity, Plat.:—later, Punic, to express treachery, Polyb.
- IIφοινικικός, φοινίκεος· metaph., κακὰ φοινικικά "of deep dye, " Ar. φοινῑκιοῦς, οῦσσα, οῦν, φοινίκεος, Ar.