φρουμεντάριος
φρουμεντάριος, frumentarius
φρουμεντάριος, ὁ,
- = Lat. frumentarius, SIG 830.5 (Delph., ii A.D.), Pelekides 86 (Thessalonica, ii A. D.).
- II φρουμ<εντ>αρία, ἡ, corn-receipt, POxy. 43 ii 11 (iii A. D., dub., v. φορμαρία).