χολόεις
χολόεις, full of bile, gall
χολό-εις, εσσα, εν,
- of bile or gall, full thereof, Nic. Th. 253; ἀκόνιτον, ποτόν, Id. Al. 12, 17, cf. Opp. C. 1.381.
χολόεις, όεσσα, όεν :
1 plein de bile, bilieux, Nic. Th. 253 ||
2 qui ressemble à de la bile, Nic. Al. 12, 17 ; Opp. C. 1, 381.
Étym. χόλος.
χολόεις, εσσα, εν, von Galle, voll Galle, gallig, übh. = χολοειδής ; ἀκόνιτον Nic. Al. 13.17 ; στόμα 594 ; ἰός Opp. Cyn. 1.381.