χολόω

χολ-όω, inf. fut. χολωσέμεν Il. 1.78: aor.1 ἐχόλωσα 18.111, Od. 8.205, 18.20, S. Tr. 1035 (hex.):—

• anger, provoke, c. acc. pers., Hom. ll. cc.; ἐχόλωσε δέ μιν φίλον ἦ τορ Hes. Th. 568; χ. τινά τινι to anger one by a thing, S. l.c.
• • II Med. and Pass. χολόομαι (contr. χολοῦμαι even in Hom. Il. 8.407); 3 sg. opt. χολῷτο Thgn. 325 (s.v. l.): fut. χολώσομαι E. Tr. 735; but in Hom. mostly κεχολώσομαι Il. 5.421, al.: aor. Med. and Pass. ἐχολωσάμην (χολώσεαι in Il. 14.310 may be either fut. ind. or aor. subj.), ἐχολώθην; Ep. χολώθην Hom. (v. infr.), etc.: pf. κεχόλωμαι, mostly in part. κεχολωμένος, v. infr.: plpf. 2 and 3 sg. κεχόλωσο, -ωτο, Il. 16.585, 21.146; Ep. 3 pl. κεχολώατο Od. 14.282, 16.425:—to be angered or provoked to anger, κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν Il. 16.61; θυμῷ κεχολωμένος 1.217, etc.; θυμὸν . . χολώθη 4.494; περὶ κῆρι . . ἐχολώθη 13.206; κεχόλωσο κῆρ 16.585; χολώσατο κηρόθι μᾶλλον 21.136, Od. 9.480: c. dat. pers., Ἥρῃ δʼ οὔτι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι Il. 8.407, cf. 421; βασιλῆϊ χολωθείς I.9, etc.: but also c. gen., to be angry for or because of a person or thing, 11.703, 13.660, Od. 1.69, al.; ὅπλων χολωθείς Pi. N. 7.25: with a Prep., κεχολωμένη εἵνεκα νίκης Od. 11.544; ἀμφʼ ἀστραγάλοισι, ἀμφὶ βουσίν, Il. 23.88, Pi. N. 10.60; ἐξ ἀρέων Il. 9.566; ἐπὶ παιδί Batr. 109: rare in Trag., χολώσεται E. Tr. 735; χολωθείς S. Ph. 374; αὑτῷ χ. Id. Ant. 1235; οὗ δὴ χ. E. Alc. 5 (also in later Prose, D.S. 3.67); κεχολωμένος Hdt. 8.31, Plu. Fab. 22, al., SIG 1241 (Lyttus, iii A. D.).
  • III Pass., to be turned into bile, τὸ οὖρον . . οὐ χολοῦται Steph. in Hp. 1.163D.

χολόω, Einem die Galle reizen, d.i. Einen zum Zorne reizen, aufbringen ; c. acc. der Person, Il. 1.78, 8.111, Od. 8.205, 18.20 ; τινά τινι, Einen durch Etwas in Zorn od. Wut versetzen, Soph. Trach. 1027. – Häufig im pass., fut. χολώσομαι, und bei Hom. häufiger κεχολώσομαι, aor. ἐχολωσάμην, bes. bei Hom. häufig, u. ἐχολώθην, in Zorn geraten, zürnen ; Hom. oft, τινί, auf Einen, τινός, um Einen, um Etwas, Ποσειδάων Κύκλωπος κεχόλωται Od. 1.69 ; Il. 21.146 u. öfter ; auch εἵνεκα νίκης, Od. 11.544 ; ἀμφί τινι, Il. 23.88 ; ἔκ τινος, 9.560 ; Hom. fügt auch oft noch hinzu κηρόθι, θυμῷ, ἐνὶ φρεσί, φρένα, u. ähnlich Hes.; χολωθείς Pind. Ol. 7.30 ; ὅπλων N. 7.25 ; ἀμφὶ βουσίν 10.60 ; χολωθείς Soph. Phil. 374 ; αὑτῷ Ant. 1220 ; χολώσεται, χολωθείς, Eur. Troad. 730, Alc. 5 ; einzeln bei Sp., wie Plut. coh. ira 13.

χολόω

[χόλος.]

Fut. mid. κεχολώσομαι Il. 23.543.

2 sing. κεχολώσεαι Il. 5.421, 762.

3 sing. κεχολώσεται Il. 1.139, Il. 20.301 : Od. 15.214, Od. 24.544.

• • 1

    To provoke to anger or wrath, anger, enrage : ἐπεί μʼ ἐχολώσατε Od. 8.205. Cf. Il. 1.78, Il. 18.111 : Od. 18.20.

  • 2

    In mid. and pass., to be provoked to anger, wrath or indignation, conceive anger, wrath or indignation, be angry, wroth, indignant, enraged : ὁ δέ κεν κεχολώσεται Il. 1.139, θυμῷ κεχολωμένον 217, σὺ μή τι χολωθῇς Il. 9.33. Cf. Il. 2.195, Il. 3.413, Il. 4.391, Il. 9.523, Il. 16.61, Il. 20.253, Il. 21.136, Il. 24.114, etc. : Od. 2.185, Od. 7.310, Od. 8.227, Od. 9.480, Od. 11.544, Od. 14.282, Od. 15.214, Od. 18.25, Od. 22.59, etc.

    With dat. of the person against whom one feels anger : βασιλῆϊ χολωθείς Il. 1.9. Cf. Il. 2.629, Il. 5.421, Il. 8.407, Il. 15.155, Il. 17.710, etc. : Od. 6.147, Od. 8.276, Od. 15.254, Od. 24.544.

    With genit. of the cause : τοῦ ἀποκταμένοιο χολώθη Il. 4.494. Cf. Il. 4.501, Il. 11.703, Il. 13.203, Il. 15.68, Il. 21.146, etc. : ἀνδρῶν μνηστήρων κεχολωμένος (enraged by the memory of their deeds) Od. 22.369. Cf. Od. 1.69, Od. 12.348.

χολόω pass.,

• 1be angry οἰκιστὴρ χολωθείς (sc. ἔκτανε Λικύμνιον) O. 7.30 τὸν γὰρ Ἴδας ἀμφὶ βουσίν πως χολωθεὶς ἔτρωσεν N. 10.60 c. gen., ὅπλων χολωθεὶς ὁ καρτερὸς Αἴας (i. e. over the armour of Achilles) N. 7.25 frag. ]δα κεχολωμένος Pae. 6.172

χολόω , fut. inf. χολωσέμεν, aor. ἐχόλωσα, mid. χολοῦμαι, χολώσομαι, κεχολώσομαι, aor. (ἐ)χολωσάμην, pass. perf. κεχόλωται, inf. -ῶσθαι, part. -ωμένος, plup. κεχόλωσο, -ωτο, 3 pl. -ώατο, aor. ἐχολώθην: act., enrage, anger; mid. and pass., be wroth, angry, incensed, θῡμῷ, ἐνὶ φρεσί, κηρόθι, φρένα, ἦτορ, and τινί, ‘at’ or ‘with’ one; w. causal gen., also ἐκ, εἵνεκα, etc. Il. 9.523, Il. 13.203, Il. 17.710.

χολόω from χόλος χολόω, fut. -ώσω

• • Ito make angry, provoke, anger, Hom., Soph.
  • IIMid. and Pass. to be angered or provoked to anger, Hom.; βασιλῆι χολωθείς angry with the king, Il.; c. gen., κεχολωμένος τινός angry because of a person or thing, Hom.