χόλος

χόλ-ος, ὁ, rarely in physical sense (= later χολή),

• gall, bile, χόλῳ ἄρα σʼ ἔτρεφε μήτηρ Il. 16.203.
• • II generally, metaph., gall, bitter anger, wrath, οὐκ Ἀχιλῆϊ χ. φρεσίν Il. 2.241; φρενῶν χ. E. Med. 1266 (lyr.); χ. καὶ μῆνις Il. 15.122; χ. λάβε τινά 1.387, etc.; χ. ἔδυ τινά 9.553; χ. δάμασσέ τινα 18.119; χ. ᾕρει τινά 4.23; χ. ἔμπεσε θυμῷ 9.436, etc.; χ. ἔχει θυμόν ib. 675; ὅτε χ. ἵκοι τινά ib. 525; οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ib. 646; χόλον πέσσειν, καταπέσσειν (v. sub vocc.); σβέσσαι χ. ib. 678; παῦσαι 1.192, etc.; ἐᾶν 9.260; μεθέμεν 1.283; ἐξακέσασθαι 4.36, Od. 3.145; ἐκ χόλου μεταστρέψαι ἦτορ Il. 10.107; χόλοιο μεταλήγειν (v. sub voc.); λήγειν Hes. Th. 221; χόλου παύθη ib. 533; ἐκ δὲ χόλω τῶδε λαθοίμεθα Alc. Supp. 23.9; λωφῆσαι A. Pr. 378; πόσει πάρες χόλον E. IA 1609; opp. ἐν θυμῷ βάλλεσθαί τινι χόλον Il. 14.50; χ. ἔνθεο θυμῷ 6.326; χ. ἐνέχειν τινί Hdt. 1.118, 6.119, 8.27; ἔχειν τινί E. Hec. 1118; ὄρσαι Pi. P. 11.23; κινεῖν E. Med. 99 (anap.); Τυφὼς ἐξαναζέσει χ. A. Pr. 372; χόλου ἄρξασθαι ib. 201: c. gen. subj., a personʼs rage, χ. Ἥρης, Ἀθηναίης, Il. 18.119 (v. supr.), Od. 3.145 (v. supr.): also c. gen. obj., anger towards or because of a person, Il. 6.335, 15.138; or anger for, because of a thing, τίνος χόλον κατʼ αὐτῶν ἐγκαλῶν ἐλήλυθας; S. Ph. 328; ὧν ἔχων χ. Id. Tr. 269: also ὄφρα ἑ . . χόλου . . ἀθανάτοις παύσειεν h.Cer. 350, cf. 410, E. HF 840.
  • • 2 bitterness, ἔριδος χ. Sol. 4.39.
    • 3 cause of anger, AP 11.381 (Pall.) —In Prose used only by Hdt. and late writers, as Luc. Am. 2. (On the Root, v. χολή.)

χόλος, ὁ, in Prosa gew, χολή, Galle ; Hom., bes. als Ursache des Zornes, Hasses, μάλʼ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν Il. 2.241, χόλῳ ἄρα σʼ ἔτρεφε μήτηρ 16.203 ; – dah. Zorn, Groll, Grimm  : πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη 15.122 ; χόλον πέσσειν 4.513 u. öfter ; χόλος ἔτʼ ἔχει θυμόν 9.675 ; χόλος ἔμπεσε θυμῷ 436 u. öfter ; von einer Schlange Il. 22.94 ; Hes.; Pind. βαρυπάλαμον ὄρσαι P. 11.23 ; Tragg. oft ; χόλος τινός, Zorn gegen Einen, auch τινί H.h. Cer. 351, 410 ; χόλον ἐνέχειν τινί Her. 1.118, öfter ; χόλος τινός auch Zorn wegen einer Sache, Soph. Phil. 327 ; χόλος μόχθων, das Bittere, Herbe der Leiden, Aesch. Prom. 313 ; μέγαν χόλον σοι καὶ τέκνοισιν εἶχεν Eur. Hec. 1118 ; οὐδὲ παύσεται χόλος Med. 94 ; πόσει πάρες χόλον I.A. 1609 ; κινεῖ χόλον Med. 99 ; παύει δʼ ἀργαλέης ἔριδος χόλον Solon bei Dem. 19.255 ff.; einzeln bei Sp., wie Pallad. 6 (XI.381), Luc. Amor. 2.

χόλος

-ου, ὁ.

• • 1

    Gall: χόλῳ σʼ ἔτρεφε μήτηρ Il. 16.203.

  • 2

    Anger, ire, wrath, rage (commonly, but not always, to be distinguished from κότος): χόλος λάβεν Il. 1.387, χόλον κʼ ἐξακέσαιο Il. 4.36, μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον (i.e. the giving effect to it) Il. 4.42. Cf. Il. 1.81, Il. 2.241, Il. 4.23, Il. 6.326, Il. 9.157, 525, 646, Il. 15.122, Il. 16.30, Il. 17.399, 255, Il. 24.584, etc.: Od. 1.78, 433, Od. 3.145, Od. 4.583, Od. 8.304, Od. 11.554, Od. 21.377, Od. 24.248.

    In reference to a lion Il. 18.322.

    To a snake Il. 22.94.

χόλος

• 1anger ἐν θυμῷ πιέσαις χόλον οὐ φατὸν ὀξείᾳ μελέτᾳ O. 6.37 χόλος δʼ οὐκ ἀλίθιος γίνεται παίδων Διός P. 3.11 πότερόν νιν ἄρʼ Ἰφιγένειʼ ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον P. 11.23 ξεινίου πατρὸς χόλον δείσαις N. 5.33

χόλος (cf. fel): gall, Il. 16.203; then, wrath, of animals, rage, Il. 22.94.

χόλος, ὁ,

• • Ilike χόλη, gall, bile, Il.
  • IIgenerally metaph. bile, gall, bitter anger, wrath, Hom., Hdt., Attic; χόλος ἔδυ τινά Il.; χόλος ἔμπεσε θυμῷ Il.; χόλον πέσσειν, καταπέσσειν (v. sub. vocc.); χ. σβέσσαι παῦσαι Il.; χόλου παύεσθαι Hes.:—c. gen. objecti, anger towards or because of another, Il.; c. gen. rei, anger for, because of a thing, Soph.
  • • 2an object of anger, Anth.