χυτρεοῦς
χυτρεοῦς, of earthenware
χυτρ-εοῦς, οῦν,
- of earthenware, Ar. Nu. 1474.
χυτρεοῦς, ῆ, οῦν, c. le préc. Ar. Nub. 1474.
χυτρεοῦς, ᾶ, οῦν, = χύτρεος ; θεός Ar. Nub. 1457 ; Poll. 10.30, 67.
χυτρεοῦς
χύτρα
- of earthenware, Ar.