χύσις
χύσις, a flood, stream
χύσις [ῠ], εως, ἡ, (χέω)
- shedding, pouring out or forth, αἱμάτων Thphr. Fr. 174.6 (pl.): metaph., squandering, οὐσίας Alciphr. 1.21.
- 2 diffusion, e.g. of nutriment, Gal. 6.87; opp. πίλησις, Id. Nat.Fac. 1.3 (pl.); coupled with ἀνάλυσις, διάλυσις, Chrysipp.Stoic. 2.136, cf. 188.
- 3 melting, κηροῦ S.E. P. 3.14; casting, fusing, Str. 16.2.25.
- 4 dispersion, ἐν τῇ χ. τοῦ ἑνὸς πλῆθος γίγνεται Plot. 6.6.1.
- II liquid poured forth, flood, stream, ἐκχέασα γάποτον χ., of a libation, A. Ch. 97; πόντου χ. Opp. H. 5.78; ὕδατος Arat. 393, A.R. 4.1416: metaph, χρονίη χ. lapse of time, AP 9.153 (Agath.).
- 2 of dry things, heap, φύλλων χ. Od. 5.483, 19.443; νότος . . χύσιν κατεχεύατο φύλλων Call. Hec. Fr. 260.11 Pf.[updated ref.], cf. AP 9.282 (Antip.Thess.); καλάμης Nic. Th. 297.
- 3 metaph. of fluency or copiousness of speech, ascribed to Cicero in contrast to the ὕψος ἀπότομον of Demosthenes, ὁ Κικέρων ἐν χύσει Longin. 12.4; ἡ χ. τῶν λέξεων Phld. Po.Herc. 1676.6.
- 4 quantity, abundance, σαρκῶν AP 5.36 (Rufin.); χ. φαυλότητος a great deal of badness, Porph. Abst. 3.2.
χύσις, εως (ἡ) [ῠ]
I action de faire fondre : κηροῦ, Sext. P. 3, 14, la cire ||
II action de verser, de répandre, d’où :
1 effusion, épanchement, en parl. de liquides : θηλῆς, Nic. Al. 359, lait qui coule de la mamelle ; λιβάνοιο, Nic. Al. 107, épanchement de la résine à encens ; ὕδατος, Arat. 393, épanchement de vapeur, en parl. d’une nébuleuse ; en parl. de matières sèches : φύλλων, Od. 5, 483 ; 19, 443, tas de feuilles tombées ; νέη χύσις ὁρμίνοιο, Nic. Al. 615, jeunes pousses de sauge ||
2 p. suite, abondance de chair, Anth. 5, 37 ; de pain, Nonn. Jo. 6, 15 ; οὐσίας, Alciphr. 1, 21, abondance de biens ; λίθων, Anth. 8, 221, tas de pierres ; fig. abondance de la parole ou du style, Lgn 12, 4 ||
3 p. anal. écoulement du temps, Anth. 9, 153 ||
4 p. ext. diffusion, développement (d’une épidémie) Spt. 1 Reg. 5, 6 (var. σύγχυσις).
Étym. χέω.
χύσις, ἡ,
1) das Gießen, Ausgießen, Ausschütten, Sp. – das Flüssigmachen, Schmelzen ; – χύσιν πολλὴν τῆς οὐσίας ἐργάζεσθαι, verschwenden, Alciphr. 1.21.
2) das Ausgegossene, Ausgeschüttete ; der Guß, von der Libation, τάδʼ ἐκχέουσα γάποτον χύσιν, Aesch. Ch. 95 ; und von trockenen Dingen, der aufgeschüttete Haufen, χύσις φύλλων Od. 5.483, 487, 19.443 ; – übh. große Masse, σαρκῶν Rutin. 4 (V.37).
1) das Gießen, Ausgießen, Ausschütten, Sp. – das Flüssigmachen, Schmelzen ; – χύσιν πολλὴν τῆς οὐσίας ἐργάζεσθαι, verschwenden, Alciphr. 1.21.
2) das Ausgegossene, Ausgeschüttete ; der Guß, von der Libation, τάδʼ ἐκχέουσα γάποτον χύσιν, Aesch. Ch. 95 ; und von trockenen Dingen, der aufgeschüttete Haufen, χύσις φύλλων Od. 5.483, 487, 19.443 ; – übh. große Masse, σαρκῶν Rutin. 4 (V.37).
χύσις
ἡ
[χυ-, χέω.]
A collection, mass or heap of scattered objects : φύλλων χύσις (χύσιν) Od. 5.483, 487, Od. 19.443.
χύσις (χέω): pouring, heap. (Od.)
χύσις
χύσις (ῠ), εως,
χέω
- 1a flood, stream, Aesch.
- 2of dry things, a heap, φύλλων χ. Od.: a quantity, σαρκῶν Anth.
- 3metaph. of the lapse of time, Anth.