χυτικός
χυτικός, having a dissolving power
χῠτικός, ή, όν, (χέω)
- having a dissolving power, Arist. Pr. 863a6, Gal. 11.711.
χυτικός, ή, όν [ῠ] qui sert à verser, à répandre, Arstt. Probl. 1, 30 ; Gal. 2, 30.
Étym. χυτός.
χυτικός, zum Gießen, Ausgießen geschickt, Galen.