ἀκούσιμος
ἀκούσιμος, fit to be heard
ἀκούσι-μος [ᾰ], η, ον,
- fit to be heard, S. Fr. 745.
digno de ser oído
σπουδή
ἀκούσιμος, η, ον [ᾰ] qu’on peut entendre, Soph. fr. 823.
Étym. ἀκούω.
ἀκούσιμος, hörbar, σπουδή Soph. frg. 823.