ἀνεπισφαλής
ἀνεπι-σφᾰλής, ές,
- = ἀσφαλής, Them. Or. 15.190a, Ps.-Alex.Aphr. in SE 40.18, 41.3.
1 seguro
ἡ παρρησία
2 adv. -ῶς fijamente, con constancia Meth.Symp.4.5.
ἀν·επισφαλής, ής, ές [φᾰ] qui n’expose pas à glisser, sûr, Thém. 190a.
Étym. ἀν-, ἐ.
ἀνεπισφαλής, ές, = ἀσφαλής, Themist.