ἀνταλλάττω
1. act.
a. stellen tegenover, met acc. en dat.:
b. veranderen, omkeren,
2. med.
a. ruilen, in ruil geven (voor),
b. verwisselen;
ἀνταλλάττω, um-, eintauschen, Thuc. 3.82 ; bes. med., für sich, Aesch. Ch. 131 ; τί τινος, Eur. Hel. 1094 ; μηδεμιᾶς ὠφελείας τὴν ἐς τοὺς Ἕλληνας εὔνοιαν Dem. 6.10 u. öfter ; ἀντὶ Θηβαίων Λακεδαιμονίους ἀντιπάλους 16.5.