ἀντακολουθία
ἀντακολουθία, correspondence
ἀντᾰκολουθ-ία, ἡ, = foreg., Stoic. 2.121;
- correspondence, Iamb. in Nic. p.39 P.
1 implicación recíproca
οὕτως καὶ αἱ ἀρεταὶ ἀλλήλαις αἴτιαι, τῷ μὴ χωρίζεσθαι διὰ τὴν ἀντακολουθίαν
ὅτι ὁ μίαν ἔχων ἀρετὴν πάσας ἔχει διὰ τὴν ἀντακολουθίαν
ἀ. τῶν τριῶν ἀρετῶν
πιστὴ τοίνυν ἡ γνῶσις, γνωστὴ δὲ ἡ πίστις· θείᾳ τινὶ ἀκολουθίᾳ τε καὶ ἀντακολουθίᾳ γίνεται
σὺν καὶ τῇ ἔργων ἀνταποδόσει τε καὶ ἀντακολουθίᾳ
2 correspondencia, reciprocidad
κατὰ τὴν πρὸς τούτους ἀντακολουθίαν
3 geom. inversión del orden de los términos de una proporción Papp.84.22.
ἀντακολουθία, ας (ἡ) c. le préc. Clém. 436.
Étym. ἀντί, ἀκόλουθος.
ἀντακολουθία, ἡ, das Dagegenfolgen, Clem.Al.