ἀπόζω
ἀπόζω, to smell of
ἀπόζω,
- smell of something, τινός Luc. DMar. 1.5, Plu. Lib.educ. 2.13f: abs., Longus 4.1.
- II impers., ἀπόζει τῆς Ἀραβίης there comes an odour from Arabia, Hdt. 3.113, cf. Luc. Cyn. 17.
1 oler c. gen.
κινάβρας
μήλων ἢ ῥόδων
• fig.
τῆς νεκρᾶς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου δυσωδίας ἀ.
• abs. oler a algo Longus 4.1, Luc.Cyn.17.
2 impers. venir un olor
ἀπόζει ... τῆς Ἀραβίης θεσπέσιον ὡς ἡδύ
ἀπ·όζω (impf. ἄπωζον, f. -οζήσω)
1 exhaler une odeur : τινός, Ibyc. 42 ; Plut. M. 13e, de qqe ch. (parfum, etc.) ||
2 intr. impers. ἀπόζει, il se dégage une odeur : ἀπ. ἡδὺ τῆς χώρης, Hdt. 3, 113, il se dégage une odeur agréable de la contrée.
ἀπόζω, (ὄζω),
1) nach etwas riechen, τινός Ibyc. 42 ; μύρου Rufin. 1, wie Plut. ed.lib. 18.
2) ausduften, ἡδὺ τῆς χώρης Her. 3.113 ; Sp., z.B. Luc. Cyn. 117.
1) nach etwas riechen, τινός Ibyc. 42 ; μύρου Rufin. 1, wie Plut. ed.lib. 18.
2) ausduften, ἡδὺ τῆς χώρης Her. 3.113 ; Sp., z.B. Luc. Cyn. 117.
ἀπόζω
- to smell of something, τινος Ibyc.:— impers., ἀπόζει τῆς Ἀραβίης there comes an odour from Arabia, Hdt.