ἀποικέω
ἀποικέω, to go away from home, to settle in a foreign country, emigrate
ἀποικ-έω,
- go away from home, esp. as a colonist, settle in a foreign country, emigrate, ἐκ πόλεως Isoc. 4.122; ἐς Θουρίους Pl. Euthd. 271c: so c. acc. loci, Καλλίσταν ἀπῴκησαν νᾶσον Pi. P. 4.258, cf. Porph. VP 2.
- II dwell afar off, μακρὰν ἀ. Th. 3.55; πρόσω ἀ. X. Oec. 4.6; ἀ. τινὸς πρόσω E. HF 557, cf. IA 680; ἐν νήσῳ Arist. Pol. 1272b1; ἀ. τῶν πεδίων Philostr. Im. 1.9: c. acc., live a long way off a person, Theoc. 15.7 (s.v.l.):—Pass., ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ . . μακρὰν ἀπῳκεῖτο Corinth was inhabited by me at a distance, i.e. I settled far from Corinth, S. OT 998.
I
1 vivir lejos de la patria
μακράν
πρόσω
ἐν νήσῳ
• en v. pas.
ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ ... μακρὰν ἀπῳκεῖτ'
yo vivía lejos de Corintoop. οἰκέω
2 vivir lejos c. gen.
πατρός
τῶν πεδίων
αἰδώς γ' ... τῆς θεοῦ πρόσω
II
1 establecerse como colono, emigrar
ἐκ πόλεως
ἐς Θουρίους
2 colonizar c. ac. de lugar
νᾶσον
ἀπ·οικέω-ῶ (f. -ήσω, ao. ἀπῴκησα, pf. ἀπῴκηκα)
1 émigrer : ἐκ τόπου, Isocr. 66b, d’un lieu ; ἐς Θουρίους, Plat. Euthyd. 271c, aller se fixer parmi les habitants de Thourion (Thurium); poét. avec l’acc.: ἀπ. νᾶσον, Pd. P. 4, 258, coloniser une île ||
2 habiter au loin, Thc. 3, 55 ; Xén. Œc. 4, 6 ; Eur. I.A. 680 ; au pass. ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ μακρὰν ἀπῳκεῖτο, Soph. O.R. 998, j’habitais loin de Corinthe.
1. elders wonen:
2. emigreren, verhuizen, gew. als kolonist; zich vestigen op,
ἀποικέω, 1) fernab wohnen, μακράν Thuc. 3.55 ; Plat. Legg. VI.453a ; πρόσω Xen. Oec. 4.6 ; ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ μακρὰν ἀπῳκεῖτο Soph. O.R. 998, Korinth wurde weit von mir bewohnt, d.i. ich nahm meinen Wohnsitz weit von Korinth.
2) auswandern, als Ansiedler anbauen, sich wo niederlassen, νῆσον Pind. P. 4.258 ; ἔκ τινος Plat. Legg. IV.708a ; Isocr. 4.122 ; εἰς Θουρίους Plat. Euthyd. 271c ; Sp.
2) auswandern, als Ansiedler anbauen, sich wo niederlassen, νῆσον Pind. P. 4.258 ; ἔκ τινος Plat. Legg. IV.708a ; Isocr. 4.122 ; εἰς Θουρίους Plat. Euthyd. 271c ; Sp.
ἀποικέω
- 1settle, colonize τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ νᾶσον P. 4.258
ἀποικέω
- Ito go away from home, to settle in a foreign country, emigrate, ἐς Θουρίους Plat.
- IIto dwell afar off, to live or be far away, Eur., Thuc.: Pass., ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ μακρὰν ἀπωικεῖτο Corinth was inhabited far away from me, i. e. I settled far from Corinth, Soph.