ἀποκτίννυμι
ἀποκτίννυμι, to kill
ἀπο·κτίννυμι (seul. prés. et impf.) c. ἀποκτείνω, aux formes suiv.: 3 sg. -κτίννυσι [ῡ] Plat. Gorg. 469a ; 1 pl. -κτίννυμεν [ῠ] Plat. Gorg. 468b ; 3 pl. -ύασι [ᾱ] Xén. Hell. 4, 4, 2 et Plat. Gorg. 466c (dans les deux passages, vulg. -ύουσι); 3 sg. ἀπεκτίννυ, Xén. Hell. 7, 3, 8 (vulg. -ίννυε); 3 pl. impf. ἀπεκτίννυσαν, Xén. Hell. 5, 2, 43.
Étym. vulg. -ίννυον.
ἀποκτίννυμι, (die alten Gramm. ziehen ἀποκτίνυμι vor, s. B.A. p. 29), nur praes. u. impf., = ἀποκτείνω, Plat. Polit. 298b, Phaed. 61e, 62c u. sonst bei Plat. häufiger als die gew. Form. Auch Redner, Lys. 20.8, Dem. Lept. 158.
ἀποκτίννυμι
= ἀποκτείνω.
- to kill Plat., Xen.