ἀπόκτητος
que puede perderse
κτητά τε καὶ ἀπόκτητα εἰδὼς πάντα
ὅσα ἐπίκτητα γίνεταί τισι καὶ ἀπόκτητα
ἀπόκτητος, ος, ον, qu’on a aliéné, Clém. 639 ; Chrys. 4, 212.
Étym. ἀποκτάομαι.
ἀπόκτητος, verloren, veräußert, Sp.
que puede perderse
κτητά τε καὶ ἀπόκτητα εἰδὼς πάντα
ὅσα ἐπίκτητα γίνεταί τισι καὶ ἀπόκτητα