ἀποστέρησις
ἀποστέρησις, deprivation
ἀποστέρ-ησις, εως, ἡ,
- deprivation, τῆς ἀκοῆς Th. 7.70; ἐπʼ ἀποστερήσει τοῦ δούλου for the purpose of depriving him of the slave, Pl. Lg. 936d.
- II withholding what is due, Antipho Soph. 107, D. 24.111; ἐπʼ ἀποστερήσει τῶν ἐμῶν in order to avoid payment of my claims, Id. 30.5.
1 robo Herm.Mand.8.5
• esp. ref. al impago de deudas, impuestos, etc. defraudación
τὴν ἀποστέρησιν ποιήσασθαι
ἐπὶ ἀποστερέσι τῇ ἡμετέρᾳ
en perjuicio nuestroἐπ' ἀποστερήσει τῶν ἐμῶν
para impedir el pago de mis reclamaciones
2 privación c. gen.
τῆς ἀκοῆς
ἐπ' ἀποστερήσει τοῦ δούλου
ἀποστέρησις, εως (ἡ)
1 privation, Thc. 7, 70 ||
2 action de déposséder qqn de, de s’emparer de, Plat. Leg. 936d.
Étym. ἀποστερέω.
ἀποστέρησις, ἡ, Beraubung, Entziehung, τῆς ἀκοῆς Thuc. 7.70 ; τοῦ δούλου Plat. Legg. XI.936d ; Folgde.
ἀποστέρησις
from ἀποστερέω
- deprivation, τῆς ἀκοῆς Thuc.