ἀποστερητέον
ἀποστερητέον, one must defraud
ἀποστερ-ητέον,
- one must defraud, τινά τινος Plu. Fac.lun. 2.931d.
hay que defraudar
σε τῶν ἰδίων
ἀποστερητέον, vb. d’ἀποστερέω, Plut. M. 931d.