ἀποφαγεῖν
ἀποφαγεῖν, eat off, eat up
ἀποφᾰγεῖν, aor. 2 inf. of ἀπεσθίω,
- eat off, eat up, Ar. Eq. 497: later fut. ἀποφάγονται POxy. 465.74.
inf. aor. tem. de ἀπεσθίω devorar
τὰ κάλλαι' ἀποφαγών
tras haber devorado las barbas (del gallo)ὡς ἀπέφαγε τὸν δάκτυλον
• en v. med. s. cont. POxy.l.c.
ἀποφαγεῖν, inf. ao. 2 d’ἀπεσθίω.
ἀποφαγεῖν, aor.2 zu ἀπεσθίω.