ἀπόφημος
ἀπόφημος, ον,
- = δύσφημος, Ael. NA 6.44.
1 ominoso, de mal agüero del grito del león de mar
ἀπόφημόν τινα κωκυτὸν μεθιᾶσιν
• blasfemo, indecible
ἢ δράσαντάς τι ἀσεβὲς ἢ εἰπόντας τι ἀπόφημον
φωνή
ὁ ἀ. Ἀφρατᾶς
2 subst. τὸ ἀ. lo que difama, calumnia
ὁ Σωκλῆς οὐκ ἐνεγκὼν τὸ ἀ.
ἀπό·φημος, ος, ον, de mauvais augure, El. N.A. 7, 44.
Étym. ἀ. φήμη.
ἀπόφημος, (φήμη), von keiner guten Vorbedeutung, Suid.; = δύσφημος, Ael. H.A. 6.44 u. öfter.