ἀποφαντέον
ἀποφαντέον, one must pronounce
ἀποφαν-τέον,
- one must pronounce, Ph. 2.461, Aristid. Quint. 1.28, Plot. 2.1.8.
hay que declarar, presentar
τοῦτον οὖν πότερον δοῦλον ἢ κύριον ἀποφαντέον τοῦ δεσπότου
ἀποφαντέον, vb. d’ἀποφαίνω, Phil. 2, 461 ; Gal. 6, 91, etc.