ἀπόφανσις
ἀπόφανσις, a declaration, statement
- declaration, statement, Arist. APo. 72a11, Rh. 1395b6 (as v.l.); διʼ ἀποφάνσεων περαίνειν τὸ πᾶν Hermog. Id. 2.11.
- II in Logic, predication, κατά τινος or ἀπό τινος, affirmative or negative, Arist. Int. 17a25, cf. Chrysipp.Stoic. 2.59.
lóg. enunciado
ἡ ... γνώμη ... ἀ. καθόλου ἐστίν
la máxima es un enunciado universalἀ. δὲ ἀντιφάσεως ὁποτερονοῦν μόριον
la argumentación es, en todo caso, una parte de la contradicciónδι' ἀποφάνσεων περαίνειν τὸ πᾶν
κατάφασις δέ ἐστιν ἀ. τινὸς κατὰ τινός, ἀπόφασις δέ ἐστιν ἀ. τινὸς ἀπὸ τινός
una afirmación es un enunciado que sostiene algo de algo, y una negación es un enunciado que niega algo de algo
• proposición, aserción afirmativa o negativa
ἔστι δ' ἡ μὲν ἁπλῆ ἀ. φωνὴ σημαντικὴ περὶ τοῦ εἰ ὑπάρχει τι ἢ μὴ ὑπάρχει
la proposición simple es una expresión que marca la presencia o ausencia de algo en un sujeto
• predicación
ἂν μὲν οὖν ὀνόματός τι κατηγορηθὲν ἀπόφανσιν ποιῇ
• geom. enunciado
οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς (καλοῦσιν) ἀξίωμα πᾶσαν ἀπόφανσιν ἁπλῆν
• en gener. enunciado, aseveración
ὡς εἶναι τὸν λόγον κατὰ ἀπόφανσιν
- a declaration, statement, Arist.