ἀποφθινύθω
ἀποφθινύθω, to perish
ἀπο-φθῐνύθω [ῠ], poet. Verb,
- perish, ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί Il. 5.643, Hes. Op. 243, cf. A.R. 1.683.
- II causal, make to perish, θυμὸν ἀποφθινύθουσι lose their life, Il. 16.540.
- 2 diminish, τὰ μὲν αὔξεις τὰ δʼ ἀ. E. Fr. 916.
I intr. parecer
λαοί
γεραραὶ ... γυναῖκες
καρποί
• acabarse, cesar
(Ὑγίεια) ἐκ σέο ... νοῦσοι ... ἀποφθινύθουσι βροτοῖσι
Higiea, gracias a ti sanan las enfermedades de los mortales
II tr.
1 perder la vida
θυμόν
2 disminuir, reducir
τὰ μὲν αὔξεις, τὰ δ' ἀποφθινύθεις
ἀπο·φθινύθω [ῐῠ] (seul. prés.)
1 se consumer, périr, Il. 5, 643 ; A. Rh. 1, 683 ||
2 tr. consumer, faire perdre, Il. 16, 540 ; Eur. fr. 908.
ἀποφθινύθω, umkommen, Il. 5.643 ἀποφθινύθουσι λαοί ; 16.540 οἳ θυμὸν ἀποφθινύθουσι, accus. Graec., oder ἀποφθ. trans., verzehren ; Eur. frgm.; sp.D.
ἀποφθινύθω
[ἀπο- 7.]
To waste away, perish Il. 5.643, Il. 16.540 (taking θυμόν as acc. of respect).
ἀποφθινύθω : waste away, perish, Il. 5.643; trans., let perish, ‘sacrifice,’ θῡμόν, Il. 16.540.
ἀποφθινύθω
- Ionly in pres. to perish, Il.
- IItrans. to lose, Il.