ἀποφθορά
ἀποφθορά, utter destruction
ἀποφθορά, ἡ, (ἀποφθείρω)
- = φθορά, σπέρματος A. Eu. 187; esp. abortion, miscarriage, Hp. Epid. 3.1.ιʹ, ιαʹ.
pérdida, ruina
οὗ ... σπέρματός τ' ἀποφθορᾷ παίδων κακοῦται χλοῦνις
donde ... por la ruina de su simiente se malogra la juvenil flor de los mancebos
• aborto
ἀ. νηπίου
ἀ. περὶ πεντάμηνον
ἀποφθορά, ᾶς (ἡ)
1 suppression (de semence génitale) en parl. de castration, Eschl. Eum. 187 ||
2 avortement, Hpc. 1078f, 1079c (ion. -ορή).
Étym. ἀποφθείρω.
ἀποφθορά, ἡ, = φθορά, Aesch. Eum. 179 ; Fehlgeburt, Hippocr.
ἀποφθορά
ἀποφθείρω
- utter destruction, Aesch.