ἀποφθείρω
ἀποφθείρω, to destroy utterly, ruin
ἀποφθείρω, fut. -φθερῶ,
- destroy utterly, ruin, A. Ch. 256; δέμας ἀσιτίαις E. Supp. 1106.
- 2 have an abortion, miscarry, Hp. Epid. 1.16.
- II Pass., with fut. Med., to be lost, perish, E. Tr. 508, v.l. in Th. 2.49.
- 2 to be gone, make off, ἀποφθαρεὶς ἐκ τῆς πόλεως Men. Sam. 282, cf. Alciphr. Fr. 6.3: freq. in imprecations, οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται; i.e. let him begone with a plague to him, E. HF 1290; οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ; Ar. Eq. 892, Nu. 789; ἀποφθείρου ταχύ Men. Sam. 158; ἀποφθάρηθι Lib. Decl. 33.28.
I
1 destruir, arruinar
νεοσσούς
στρατόν
2 abs. abortar Hp.Epid.1.16.
II en v. act. y med. perecer, morirse, reventar E.Tr.508, Th.2.49, Men.Sam.373, Com.Adesp.737K., Lib.Decl.33.28
• frec. en imprecaciones
οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται;
¿no perecerá yéndose de esta tierra?ἐκ τῆς πόλεως
ἐς κόρακας
• c. gen. ser arrancado
τοῦ ζῆν καὶ τῆς ἀρχῆς ... ἀπεφθάρη
ἀποφθάρηθί μου· ἀπαλλάγηθί μου
ἀπο·φθείρω :
I act. détruire de fond en comble, Eschl. Ch. 256 ; Eur. Suppl. 1106 ||
II au pass.
1 être complètement perdu ou ruiné, Eur. Tr. 508 ||
2 aller à sa perte loin de : γῆς, Eur. H.f. 1290, ou ἀπὸ τῆς πόλεως, DH. 5, 68, s’en aller périr misérablement loin d’un pays, de la cité ; οὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ κτλ. ; Ar. Eq. 892, ne vas-tu pas me laisser et t’en aller servir de pâture aux corbeaux ? ||
➳ Ao. pass. impér. réc. ἀποφθάρηθι, Lib. 4, 630.
1. act. ombrengen, vernietigen; geneesk. een miskraam hebben.
2. pass. (met fut. med.
ἀποφθείρω, vernichten, zerstören, Aesch. Ch. 254 ; eine Fehlgeburt tun, Hippocr.
Pass. mit fut. med., aufgerieben werden, Thuc. 2.49 ; zu Grunde gehen, Eur. Tr. 508 ; zu seinem Unglück weggehen, γῆς Herc.Fur. 1290 ; komisch, οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ μου ; wirst du dich fortscheren ! Ar. Nub. 787 ; Eq. 889 ; übh. weggehen, Dion.Hal. 5.68. – Schol. Ar. Ran. 1447 zitiert aus Eup. ἀποφθαρεὶς δὲ δύο κύβω καὶ τέτταρα.
Pass. mit fut. med., aufgerieben werden, Thuc. 2.49 ; zu Grunde gehen, Eur. Tr. 508 ; zu seinem Unglück weggehen, γῆς Herc.Fur. 1290 ; komisch, οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ μου ; wirst du dich fortscheren ! Ar. Nub. 787 ; Eq. 889 ; übh. weggehen, Dion.Hal. 5.68. – Schol. Ar. Ran. 1447 zitiert aus Eup. ἀποφθαρεὶς δὲ δύο κύβω καὶ τέτταρα.
ἀποφθείρω
- Ito destroy utterly, ruin, Aesch., Eur.
- IIPass., with fut. mid., to be lost, perish, Eur., Thuc.: esp. as interrog. used in an imperat. sense, οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται; i. e. let him begone with a plague to him, Eur.; so, οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ; Lat. pasce corvos, Ar.