ἀπόγαιος
ἀπόγαιος, from land
ἀπόγαιος, v. ἀπόγειος.
ἀπόγαιος, (γῆ), vom Lande her kommend, ἄνεμος, Landwind, Strab.; Dio Chrys. II.51 ; τὸ ἀπόγαιον,
1) ein Tau, das Schiff am Lande festzubinden, Pol. 33.7.
2) sc. διάστημα, die größte Erdferne der Planeten, Astron. – S. ἀπόγειος.
1) ein Tau, das Schiff am Lande festzubinden, Pol. 33.7.
2) sc. διάστημα, die größte Erdferne der Planeten, Astron. – S. ἀπόγειος.
ἀπόγαιος
γῆ
- from land: ἀπόγειον or ἀπόγαιον, ου, τό, a morning cable, Luc.