ἀπόσπονδος
ἀπόσπονδος, ον, (σπονδή) stronger form for ἄσπονδος (q.v.), Poll. 6.30.
sin libación forma reforzada de
ἀπό·σπονδος, ος, ον (qu’on laisse sortir d’une citadelle) après une capitulation, Plut. Pel. 13 (conj. ὑπόσπονδος).
Étym. ἀ. σπονδή.
ἀπόσπονδος, (σπονδή), von einem Vertrage od. Bündnis ausgeschlossen, also feindlich, Suid.