ἀποσταδά
ἀποσταδά, standing apart
ἀποστᾰδά [δᾰ],
- standing apart, Od. 6.143.
adv. a lo lejos, manteniéndose aparte
ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι λίσσοιτ'
ἀποσταδά [τᾰᾰ] Od. 6, 143 et ἀποσταδόν [τᾰ] Il. 15, 556, adv. en se tenant au loin, de loin.
Étym. ἀφίστημι.
ἀποσταδά, fernabstehend, fern, Od. 6.143, 146.
ἀποσταδά
[ἀπο- 2 + στα-, ἵστημι.]
Standing aloof: ἦ ἀ. λίσσοιτο Od. 6.143. Cf. Od. 6.146.