ἀποσπεύδω
ἀποσπεύδω, to be zealous in preventing
ἀποσπεύδω, fut. -σπεύσω,
- to be zealous in preventing, dissuade earnestly, τὴν συμβολήν the engagement, Hdt. 6.109: c. acc. et inf., ἀ. Ξέρξεα στρατεύεσθαι Id. 7.17: abs., opp. ἐπισπεύδω, ib. 18, Th. 6.29.
desaconsejar, disuadir
Ξέρξην στρατεύεσθαι
• abs. ser contrario u opuesto
ἢν δὲ <τὴν> τῶν ἀποσπευδόντων τὴν συμβολὴν ἕλῃ
si prefieres la opinión de los que son contrarios (a la batalla)ἀποσπεύδων μοῦνος ἐφαίνετο
él solo parecía opuesto
• desistir Th.6.29, cf. D.C.46.17.7.
ἀπο·σπεύδω, dissuader fortement : τι, Hdt. 6, 109 ; DH. 6, 51, qqe ch. ; τινά avec l’inf. Hdt. 7, 17, qqn de faire qqe ch. ; abs. Hdt. 7, 18, p. opp. à ἐπισπεύδω, Thc. 6, 29.
ἀποσπεύδω, 1) eifrig hintertreiben, abraten, τί Her. 6.109 (πόλεμον Dion.Hal. 6.51); abhalten, τινά 2.17, mit folgdm inf.
2) im Eifer wofür nachlassen, Thuc. 6.29, od. dagegen sich bemühen.
2) im Eifer wofür nachlassen, Thuc. 6.29, od. dagegen sich bemühen.
ἀποσπεύδω
- to be zealous in preventing a thing, Hdt.; c. acc. et inf., ἀπ. hέρξεα στρατεύεσθαι Hdt.